Yağmur

Çok kalabalık bugün yağmur,
Anılar damlıyor yüreğime,
Gidenleri, kalanları, hataları selamlıyorum.
Adım adım, ilmek ilmek işliyoruz hayatı,
Meraklı düşlerimiz, bıkkınlıklara dönüşüyor bazen,
Güneşin sarı ışıkları cama vururken,
Kışın daha bir özleniyor bahar.
Ölmeden ayrı kaldıklarımı,
Yaşarken ertelediklerimi saydım.
Sonra bıraktım.
Ne kadar uğraşsan da insan olmanın hatrına saklandım.
Kıyamıyor bazen insan kendine.
Sonunda en güzelinden bedeli ödese de,
Göremiyor.
İşte bu yüzden körlük en tehlikesi.
Kıyma kendine, bugün canının kanayan yanlarını uyutma.
Yüzleş…
Yüzleş ki,
yüzsüzleşme diğerleri gibi…
2018′

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir